3000 ENGEL

 

Bir 3000 m. Engelli müsabakasında koşu ritmi toplam 35 defa kesintiye uğrar, yarışma kuralları gereğince  28 adet kuru engel ve 7 adette su engeli bulunur. (Çizim 11 ve 12)

 

 

Çizim 11: Kuru engel ölçüleri                                   .............................Çizim 12: Su engeli(6)

 

 

Çizim 13 : Mesafelere göre engel yerleri(6)

 

Engel Üzeri Tekniği :

 

Engel tekniğinin rasyonal hedefi, mümkün olduğu kadar az zaman kaybetmektir.

 

Yarışma talimatnameleri teknik için belli bir kural getirmemekle birlikte, burada tasiye edilebilecek teknik, engel üzerine ayak tabanını basmadan geçilmesidir.

 

Engele basılmadan geçişlerdeki engel tekniği, 400 m. Engelli tekniğini andırır. 400 m. Engel geçişiyle 3000 m. Engel geçişi arasındaki sapmalar şu noktalara bağlıdır.

 

·        Kulvarsız koşulması

·        Engeller arası mesafenin daha büyük olması (78 m.)

·        Engelin sabit ve devrilmez olması

·        Aynı anda birçok engelcinin engel geçmesi

·        Yarışmanın mesafesi

·        Engel sayısının fazlalığı ve buna bağlı olarak düşük koşu temposu.

 

 

 

Serbestçe ve aynı kalitede engel geçişi mümkün değildir.

Engel üzeri geçişlerdeki yarışma şartlarına ve yorgunluk derecesine bağlı olarak engelci engel üzeri geçişinde varyasyon yapabilecek engel tekniğine ve yeteneğine sahip olmalıdır.

 

 

Teknik varyasyonlara sahip olmanın kriterleri ise şunlardır :

·        Çift taraflı engel geçişine ( savurma ve çekme ayağında ) sahip olunması

·        Bu değişime kol hareketlerinde test kol ters bacak katılması

·        Duruma bağlı olarak engel öncesi değmeden geçişten savurma ayağı ile dokunup geçmeye karar verme yeteneğinin olması

 

 

 Çizim 14 : Su engelinin ekonomik ve ekonomik olmayan geçişi (6)

 

 

Su Engeli Tekniği

 

Su engelinin aşılmasında büyük zaman kaybına neden olmamak için ayrı bir teknik gerekir. Özellikleri şunlardır :

·        Normal koşu tekniğinden, engel üzerine basmaya geçişin harmonik olması;

·        Akıcı bir geçişle engelden su havuzunun sonuna kadar yatay sıçrama ;

·        İnişten sonra enerjik bir şekilde koşuya devam.

 

Engelin üzerine çıkış : Engelin üzerine çıkış su engelini geçmenin birinci fazıdır.Koşucu burada yatay bir itmeyle engelin üzerine çıkmalı ve engel üzerinde arkasından ileri yönlendirilmiş kuvvetli bir yatay itişi gerçekleştirebilmelidir.

 

Bunun için gerekli olan ,

·        Son 8 – 10 adım kala koşu temposunun hızlandırılması ve

·        Son adımların bir önceki adımlara oranla kısaltılması

·        En son adımın biraz daha kısaltılması

·        Frenlemenin olmaması

·        Ağırlık merkezinin öne kaydırılması böylece ,

·        Engelin üzerine yatay çıkış için gereken vücudun öne eğiminin uygun pozisyona getirilmesi

 

Yer itiş noktası , sürate ve boya göre aşağı yukarı engele uzaklığı 1,50 ile 1,80 m. arasındadır.

 

 

İtme bacağı tam gergin vaziyete gelinceye kadar yeri iter , aynı anda savurma bacağı öne yukarı doğru en az yere paralel olacak şekilde savrulur. Savurma bacağının baldırı öne yukarı su engelinin kendisine yakın köşesine ayağının orta kısmını basacak şekilde ayarlar. Su engeline yumuşak basış savurma bacağının diz ekleminden bükülmesiyle devam eder. Gövde bu sırada savurma bacağına dik açı oluşturacak şekildedir. Böylece V.A.M. alçalmış olur ve su engeli üzerinden alçak uçuşa hazır hale gelir.Sonuç olarak savurma bacağının ayağı , engel üzerinde yuvarlanır ve engelin diğer köşesinde ayak ucuna gelir. Engele çıkış fazının sonunda savurma bacağının tabanı engelin üst kenarına dümdüz basılı durumdadır.

 

 

Su engeli sıçraması : Su engeli sıçraması , tüm aksiyonun ikinci fazını oluşturur. Engeli kuvvetlice alçaktan itiş koşu temposundan daha fazla sürat kaybının önüne geçmelidir. Su engeli sıçraması VAM nin düşey olarak öne geçmesiyle destek ayağının vücuda dik açısından yatay ve öne doğru açılmasıyla başlar.

 

Vücudun öne eğimi horizontal olarak yönlendirilen kuvvetin devreye girmesini ve devamında VAM nin uçuş yolunda yatay olmasını sağlar.

 

 

Kollar dengeyi sağlamak için hafifçe yukarı çekilir ve yanlara açılır.

Burada bir önceki fazdaki çekme bacağı savurma bacağı olur, çekme bacağı hareketi kesintiye uğramadan, ( yana açılmadan ) destek ayağının yanından geçirilir. (diz bükülü )

Kuvvetlice vücudun önüne doğru aşağı yukarı yere paralel olarak savrulur.

 

 .................................

Fazlar                          Engelin üzerine sıçrama                        Su havuzu sıçraması

 

Başlangıç                     Yeri itiş                                               Savurma ayağının engele basması

 

Bitiş                             Ağırlık merkezinin engele basan            Çekme ayağının su havuzunun

                                   Ayağının üzerine gelmesi                      sonundaki eğik tabana basması

 

Fonksiyonu                  Su havuzu sıçramasına hazırlık  Su havuzunu geçme

 

Dikkat edilecek            *Aşağı engele 10 adım kala                 *Savunma bacağının ayak tabanını

noktalar:                      temposunun hızlandırılması                   engelin arka köşesinden ön köşesine

Tekniğin                       *Engelin üzerine alçak uçus                  yuvarlanması

Kriterleri                      *Savurma bacağının ayak tabanı          *Gövdenin öne eğilerek ağırlık

                                   ortasını engelin yakın kenarına merkezinin alçakta tutulması

                                   basması                                               *Savurma bacağının engelin arka

                                   *Gövdenin optimal olarak                    kenarını, kuvvetli, öne yönlendirilmiş,

                                   savurma bacağına yaklaştırılması          yatay itişi

                                                                                              *Enerjik bir şekilde sudan çıkış

 

 

İtme ayağı su engelini terk ettiğinde,uçuş esnasında uzun atlamayı andıdır.Destek ayağı hemen öne çekilmez geriye itişten sonra geriye ve yukarı doğru gevşer,savurma bacağının yere basmasından kısa bir süre öncesine kadar gecikir.Savurma bacağı yere değdiği anda,(Aşağı yukarı su havuzunun bittiği yerin 30 cm gerisine) çekme bacağı çabuk ve öne doğru büyük bir adım savurarak hareketini tamamlar ve inişten sonra enerjik bir ilk adım atar.Böylece iniş sonrası ilk adım atılmış ve koşu temposu korunmuş olur.

 

 

 

 

Engel Arası Koşu:

 

Engel arası koşu orta ve uzun mesafelerden farklı değildir.Koşu ritminde engele yaklaşıldığında artan sürat ve yere inişteki gecikmeden dolayı,yorgunluk dercesine,kondisyon durumuna ve teknik_motorik  yeterliliğe göre az yada çok değişikliler görülür.

 

 

 

 

 

                                               KAYNAKLAR

 

1 -) BAŞBAKANLIK GENÇLİK VE SPOR GENEL MÜD. Atletizm Federasyonu 1995 Yılı

                                               Baraj Dereceleri Yarışması statü ve Programları.Ankara,1995,S.23-26,

 

2 -) BAUERSFELD , KH-SCHRÖTER , G :      Grundlagen der Leichtathletik , Berlin , 1980 , S157

 

3 -) DOLGİS , M : 400 Metre Engelli Koşudaki Başarı İçin Etkenler . Çeviri Tanju BAĞIRGAN .

                                               Atletizm Bilim ve Teknoloji  Dergisi , Sayı 5 . Ankara (1992) , S.33

 

4 -) FARLANE , B.M :        Understanding the 400 Metre Hurdles .Track & Field Quarterly Review

 

5 -) FARLANE , B.M :        Touchdown Times . Track & Field Quarterly Review . Wolume 82

                                               Number 2 , USA (1982) S.33 .

 

6 -) JONATH , U ; HAAG , E ; KREMPEL , R : Leichtathletik 1 , Laufen und Sprıngen                                                                             

Training , Technik Taktik Hamburg 1981. S.128 , 114 , 131 , 132 ,

142 ,143

 

7 -) MOORE , N.E :              High Hurdle Technique . Track &  Field Quarterly Review Wolume 82              

                                               Number 2 , USA (1982) S.12 , 13

 

8 -) OZOLİN , N.G. ;            MARKOVA D.P. : Atletika , Moskova , 1972 , S.328

 

9 -) TÜRKİYE AMATÖR ATLETİZM FEDERASYONU : Yarışma Kuralları . Ankara ,

                                        1987 . S. 120 – 121